เวลาภาวนาบางคนก็ทำผิด มีความทุกข์เกิดขึ้น พยายามแก้ทุกข์ ละทุกข์ หรือหนีทุกข์ ทำไม่รู้ไม่ชี้ ถึงทำไม่รู้ไม่ชี้ ทุกข์มันก็มีอยู่ มันไม่หนีไปไหนหรอก ต้องแก้ที่เหตุ เหตุของทุกข์คือตัวตัณหา ส่วนนี้หลวงพ่อสอนอยู่เรื่อยๆ ส่วนเหตุของมรรค เหตุของผล ของนิโรธ คือตัวมรรค ต้องเจริญให้มาก ทำให้มาก อยู่ๆ เราไปทำนิโรธขึ้นมา น้อมจิตไปอยู่กับพระนิพพานเฉยๆ หวังว่าอยู่กับนิพพานนานๆ เราก็จะบรรลุนิพพาน มันก็คล้ายๆ อยากละทุกข์ อันนี้ก็อยากสร้างนิโรธขึ้นมา มันทำไม่ได้ทั้งคู่ ทั้งฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว

เชื่อมต่อผิดคิดจนตัวตาย